خبرنگار دست ْچپ

بهنود شجاعی به اتهام قتل در نوجوانی اعدام شد

dastchap — Sun, 11 Oct 2009 12:32:18 GMT

بهنود یکشنبه 19 مهر 88 - یازده اکتبر 2009 با مرگی زودرس و اقدامی معمول اما به گفته وکیلش غیر قانونی کشته شد. متهمی دیگر برای جرم دوران کودکی به دار سپرده شد. بهنود شجاعی 17 سال داشت که در نزاعی خیابانی جان کودک دیگری را گرفت. او 4 سال آخر عمر خود را در زندان و در انتظار مرگ گذراند. طناب دار پیش از این شش بار بر گردن بهنود ساییده شده بود... و هر بار حکم او نه همانند موهبتی، که بسان عقوبتی مضاعف، به عقب رانده شد... تا آن یکشنبه که هیچ گاه روز نشد. نه زاری ها و نه آرزوها؛ نه عشق های نیمه کاره و التماس ها، نه حتی حضور عزت الله انتظامی و پرویز پرستویی... بودن همه آن ستاره ها نتوانست بهنود را از خشم فراق همبازی اش مصون کند.

بهنود شجاعی در نوزدهم مهرماه - یازدهم اکتبر در حیاط زندان اوین تهران، پس از چهار سال دست و پا زدن بین مرگ و زندگی، دست آخر حلق آویز شد.

سحرگاه یکشنبه افق دیگری بود برای خیره شدن، و برای دانستن آنکه ما تنهاییم. تنهاییم در قتل کودکان، همانگونه که تنهاییم در راه درازی که پیش رویمان است.

بهنود اعدام شد. اما این قصه همچنان ادامه دارد.

حکایت روزهایی که می گذرد

dastchap — Sun, 13 Sep 2009 16:46:18 GMT

در روزها می آید و عمر می رود، هشت ماه مانده، نمیدانم اره ای را که گیر کرده چه کم. هر روز است که به روزهای باطله تقویم گذشته اضافه میشود، ولی نمی گذارند خوش باشی، اینجا هم به چپ چپ حاکم است. میگویم ما راست میکنیم اما اینجا چپت میکنند و دیگر فرمان راستی هم ندارد.

ببینید و بخندید

dastchap — Sun, 06 Sep 2009 14:28:18 GMT

پیشنویش: این نظری است که در یکی از کامنتهای من بود، به نظر من که خنده دار، پس خطش میزنم تفصیرها دارم اما قضاوت با شما.

~~با سلام بر دوستداران ایرانمان به موج ما بپیوندید~~

دست در دست دهیم عامل اصلی جنایات اخیر را به قضا بسپاریم

شکایت رسمی بر کارهای اقای موسوی

لینک ادرس

http://www.mojeghanoon.com

برای مبارزه با اوباشهایی با لباس سبز و به بهانه انتخابات دست بر بهم زدن کشورمان دارند

برای همسو شدن با موج ما امضا نمایید

لینک ادرس

http://www.obash.info/Petition.aspx

ما عهد میبندیم تا این اقایان محاکمه نشوند و از عملکرد اشتباه شان دست بر ندارند میاستیم

....................به وبلاگهای ما سر بزنید و اطلاع رسانی نمایید..........................

دست نوشته های یک دانشجو

http://amirihosain.blogfa.com

************
سیاست روز

http://osulgera.blogfa.com

************

جنبش تقلب سبز

http://taghallobesabz.blogfa.com

************

سبز فقط سبز نبی 2

http://www.sabzenabe2.blogfa.com

************

ایران حامی

http://kashanhami.blogfa.com

************

22 خرداد 1388

http://22kh1388.blogfa.com

************

مرکز تحقیقات مطالعات سیاسی انصار الاسلام

http://www.ansar-aleslam.blogfa.com

************

سیاسی نوشت های یک دختر دانشجو

http://f-hami.blogfa.com

************

نگرش نیوز( حزب فقط حزب علی رهبر فقط سید علی)

http://negareshnews.blogfa.com

توضیحات:

دوستان عزیز در هر صورتی هر کدام از ادرسها باز نشد به دلیل حجم بازدید کننده در ساعت مختلف شبانروز مراجعه کنید

اعتماد ملی فعلا به طور موقت توقیف شده است

dastchap — Mon, 17 Aug 2009 15:59:18 GMT

این روزنامه در آستانه شماره هزارم خود قرار داشت که....

پاتو زمین نذار فیلمی در حد رسانه ملي

dastchap — Tue, 19 May 2009 15:51:03 GMT

بعد مدتها باز میخوام شروع کنم به نوشتن و نمیخوام بدون مقدمه برم سر اصل مطلب، گفته بودم روزهای خوش در پس زمان خواهد آمد و بالاخر همین گونه هم شد.
اما به هر حال خوب مطلق نداریم و برای بدست آوردن هر چیز باید چیز دیگری را از دست داد و همین گونه است این روزهای من. سربازی وشغل به هر حال تا ین لحظه هر دو را دارم و طبیعا چیزهایی را از دست داده ام تا این شرایط را داشته باشم، البته ناراضی هم نیستم و به قول معروف قدر شرایط موجود را می‌دانم .
بگذریم وارد جزییات نمی‌شم چون فکر می‌کن زیاد براتون جالب نباشه اما این‌ها رو گفتم که به روز شدن با تاخیرم رو زیاد به من خرده نگیرید.
خب حالا بعد این کبری و صغری چینی می‌رم سر اصل مطلب که مربوط می‌شه به فیلمی که حدود دو ساعت پیش اون رو در سینما پایتخت دیدم و صد البته چنگی به‌دل نمی‌زد، ولی با این حال باید بگم سگش شرف داشت به فیلم پر فروش اخراجی‌های2. چرایی این تفاوت، موضوع این نوشته من نیست و فقط خواستم بگم که گفته باشم اخراجی‌‌ها کجای ماجراست. فیلمی که دیدم اسمش پا‌تو زمین نذار بود و ایرج قادری علاوه بر کارگردانی، نقش اول فیلم رو هم به عهده‌داشت و از مهرانه مهین‌ترابی و مهدی سلوکی هم بازی گرفته شده و نویسنده هم سیروس تسلمی هستش.
موضوع فیلم در مورد مردی پا به سن گذاشته است که سال‌ها است مدیر یک کارخانه صنعتی بوده و در صحنه‌های ابتدایی می‌بینیم که پاشا كه مرد خوبی و به قول معروف مرد خونه و زندگی هم هست تا جايي كه خودش هم فكر مي كنه دست و دلي قوي داره، با جلو رفتن فیلم درگير اتفاقاتي ميشه كه خودش هم در پایان اعتراف می‌کنه که تصور نمی‌کرده آدمی باشه که دست و دلش بلرزه . پیشنهاد رشوه‌ای رو که در اول فیلم رد کرده می‌پذیره تا شرایط بهتری رو برای زندگی معشوقه خودش که پس از آشنایی با اون دلش لرزیده فراهم کند. بعد از لرزش دل و دست نقش اول که همون آقا پاشا هستش، فیلم وارد صحنه های اصلی میشه و کار و زندگی خودش رو در خطر می‌بینه اما در پایان با سربلندی سختی‌ها رو پشت سر می‌ذاره و در پایان هم حتی راضی می‌شه بره زندان تا آبروی از دست رفته خودش رو دوباره بدست بیاره.
در این فیلم حقیقتی که در جامعه ما وجود داره به تصویر کشیده شده و اون عادی شدن زن و مردها برای همدیگر است، اصل ماجرا هم از همونجا شروع می‌شود. البته به نظر من این فیلم برای اکران در سینما مناسب نبود چون این روزها بیشتر مخطبان سینما جوانانی هستند و این فیلم می‌تونست تاثیر مثبتی داشته باشه به شرطی که بعد از ظهر یک روز تعطیل به عنوان فیلم سینمایی از رسانه ملی پخش می‌شد و خانواده‌ها که در واقع باید مخاطب‌ این فیلم باشند اون رو می‌دیدند تا بدونن که از کنار هم گذشتن بدون در نظر گرفتن احساسات، کار درستی نیست و ممکن عواقب ناخوشایندی به همراه داشته باشه. شايد بشه گفت نویسنده و کارگردان فیلم نسبتا خوش‌ساختی رو تدوین کردن اما باید دقت می کردند که دیگه دوره‌اي که زن‌ها مرد رو فقط به عنوان سایه بالا سر میخواستن گذشته و الان زنان فیمینیستی هستند که خدا رو هم بنده نیستند و حتی زندگی برابر با مرد رو تا آخر طلب میکنند، بنابراین گذشته از اینکه فمینیست‌ها چقدر درست می‌گن، به جرات میشه گفت در بخش‌هایی از فیلم جزء به کل تامیم داده شده.
در این فیلم که من رو یاد سبکی از فیلم انداخت که به فیلم فارسی معروف است معیارهای امروزی‌تری وجود داره و عوامل اون با قبول معیارهای وزارت ارشاد و مخاطب پسند حرف از رختخواب رو هم در دیالگ‌ها گنجوندن تا پاتو زمین نذار در مقایسه با فیلمهای مشابه در حد چند کلمه متفاوت باشه. همين طور نكته ديگه اي هم كه تو چشم ميزنه استفاده از كليشه هايي مثل سيگاري بودن، داشتن موي بلند و ريش و ديگر كليشه هاي سوخته سينما است.
نکته دیگه‌ای که در این فیلم توجه من رو جلب کرد آگهی‌های متعدی بود که تا حدودی نگرانی ناشی از فروش کم فیلم در گیشه رو برای تهیه کننده و بقیه پوشش داده،‌ در چند جای فیلم دیده می‌شه که بازیگرا تبلیغ یک نوع غذای آماده، مرکز خریده تیراژه و رستوران‌‌های زنجیره‌ای بوف رو به عهده می‌گیرن تا به کاهش این نگرانی کمک کنن.
در پایان هم پیشنهاد می‌کنم یه جلسه اکران خصوصی این فیلم در جمع زنان فیمینیست با حضور عوامل فیلم برگزار بشه تا اونها با حقایق جامعه آشنا بشن و تفکرات این زنان رو هم بدونن، البته اگر بخوایم منصفانه به زنان امروز نگاه کنیم به سختی می‌شه پذیرفت که زنی بیوه با سطح فرهنگ متوسط مثل زنی باشه که فکر کنه دست آخر مجبور برگرده به خانه پدر، علاوه بر اون تصویری که از یک زن بیوه به نمایش گذاشته شده به نوعی بر وجود تفکرات غلطی که در جامعه وجود داره تاکید می‌کنه و این هم جای بحث داره.

پينوشت: اين مطلب در ساعت۳۰ دقيقه بامداد يكشنبه نوشته شده.

پیش به سوی روزهای خوب

dastchap — Fri, 17 Apr 2009 14:49:18 GMT

از آخرين باري كه وبلاگ رو به روز كردم حدود به دو ماه ميگذره و در اين مدت بارها يادم افتاد كه وبلاگي هم دارم اما به دلايل مختلف ننوشتم، علارقم اينكه گاهي هم سوژه داشتم. الان هم بايد برم چون كار دارم يه عالم اين هم از روز جمعه ما. راستي من ديگه شهرك آزمايش نميرم و مدتي وارد روزهاي خوش خدمت سربازي شدم و اين اتفاق رو مديون دوستاني هستم كه زحمات زيادي براي رهايي من كشيدن و در اين بين دوستاني رو هم شناختم كه نشناخاه بودم، در آينده در اين مورد هم خواهم نوشت.

حرف رهبر را باید طلا گرفت بر در پادگانها

dastchap — Tue, 24 Feb 2009 07:08:18 GMT

مقام معظم رهبری و فرمانده کل قوا:

از مسائل مهم در این باره،آموزش های مفید سربازان، به کارگیری متناسب با تحصیلات و قابلیتها، برنامهریزی برای تربیت دینی و اخلاقی استريا، باید احساس تضعیع وقت و عمر به کسی که در حال گذران خدمت وظیفه عمومی است، دست ندهد.

این نوشته ای است که در بیلبردهای کوچک روی برخی میزها در شهرک آزمایش دیده ام، این گفته رهبر مدتهاست که در ذهنم رژه میرود و معتقد شده ام که این حرف ایشان را باید طلا گرفت و زد بالای در ورودی پادگانها. چون در صورتی که این حرف ایشان آویزه گوش میبود به جرات میگویم بسیاری از اتفاقات نا خوشایند رخ نمیداد.

شاید با نوشته های اخیرم خیلی از شما پی برده باشید که من سرباز شده ام، اما تا الان نگفته بودم که در شهرک آزمایش در حال گذران خدمت سربازی هستم. حدود 50 روز است که آنجا رفته ام و در این 50 روز چه نامردمیها که ندیده ام، البته ماجرایش طولانی شده که در حال نگارش بخشی از آن هستم.

بگذریم الان حدود ظهر روز اربعین کم کم داره دیرم میشه، درست تعطیل اما من باید برم نگهبانی بدم، نگهبانیی که در موردش خیلی حرفها دارم برای گفتن، اما میخواهم با یک نظرسنجی شروع کنم که خلاصه ای از سخن رهبر در مورد خدمت وظیفه عمومی است،پس لطفا به قسمت حاشیه سمت چپ وبلاگم برید و نظرتون رو اعلام کنید.

خود غلط بود آنچه میپنداشتم

dastchap — Thu, 19 Feb 2009 14:27:18 GMT

هنوز در شهرک میهمان اجباریم و اسیر شده ام در چنگال آزادی. جنگ جنگ تا پیروزی، در روزهای اخیر آزادی دو مفهوم برام داره، یکی به مفهوم اسارت و دیگری رهایی. دلیل هم دارم که به وقتش میگم

همچنان منم و شهرک و عذاب

dastchap — Tue, 17 Feb 2009 16:18:18 GMT

گویا در حال نزدیک شدنم به روزهای خوشم. با همه کار شکنی ها همچنان امید وارم به خلاصی و آن روز منم و شما مردان نیک. به امید پیروزی

به چپ چپ

dastchap — Wed, 28 Jan 2009 12:46:18 GMT

سربازی حتی از آنکه تصور میکردم شکنجه تر است.

گفتنی ها کم نیست اما من نیستم که بنویسم