اما دیروز بیخیال حال نوشتن ندارم تا بعد

امروز سر سرویس حوادث خودمون نشسته بودم و داشتم تلفنی با یکی صحبت میکردم که یکدفعه صدای دست زدن کاملا که نه اما تا حدود زیادی از حواصم را از کاری که مشغول اون بودم گرفت و جمع کرد مثل یه گلوله برف پرت کرد به طرف در ورودی

فقط دیدم که بچه های تحریر روزنامه اعتماد ملی بلندشدن از جاشون و دارن دست میزنن

چشمم دنبال میگشت که بدونه علت دست زدن چیه که چشم به یه چهره آشنا افتاد مردی که نماد مقاومت به اعتقاد خیلی ها برای مطبوعات و اصلاحات

آره مردی اصلا از جنس مقاومت اکبر آقای گنجی رو میگم

وای که اون مثل همیشه خنده به لب داشت و میومد سر میزها بچه ها از سوی اعضای سر دبیری به ایشون معرفی میشدن

بعد از دقایقی هنوز همه بچه های تحریریه ایستاده بودن که اون رفت به اتاق شورای سر دبیری و بعد همه دونه دونه نشستن سر جاشون

لاغر شده این مرد اما ........................................

اما دوستامم نوشتن موضوع رو روایت اونا رو هم وقت دارین بخونین:

دعوت گنجي از نيروهاي سياسي براي نقد مانيفست جمهوري‌خواهي

اکبر گنجی در روزنامه اعتماد ملی

اکبر گنجی و عید پاک در تحریریه اعتماد ملی

تا حالا از آخرین پستم کلی اتفاق افتاده که از جمله اونها میشه به حمله افراد ناشناس به وحید پور استاد اشاره کرد که خودش با هنوز زنده ام موضوع تو وبلاگش شرح داده و بقیه دوستان هم نوشتن وحید بجای هیوا  طفلکی وحید پور استاد  ، بازم نوشتن حتی خبر کوتاهی در خصوص موضوع روی یکی از خبرگزاریها رفت.

بگذریم آدم میاد سر کار یه دردسر نمیاد یه دردسر

ایامی مثل عید که تعطیل بود یادش به خیر حوصلم سر رفته بود که ای بیکارم

حالام که میام سر کار کابوس دارم که خبر نخورم از این خبر نخورم

اما راه علاجش مهیاست اما دست یابی به اون فعلا میسر نیست

راستی بعضی وقتا که وبلاگ بعضی دوستا رو میبینم به خودم اومیدوار میشم آخه همونجور که میبینین دیر به دیر به روز میکنم

از دست بعضی از عناصر که نمیخوام نامی از اونها ببرم اما خودشون با خوندن این پست به موضوع پیمیبرند

با این حال نمیخوام بگم خودم اصلا مقصر نیستم

اوه اوه

راستی یادم اوفتاد یکی نیست به من بگه آخه نونت کم بود

آبت کم بود پنجشنبه هفته پیش دندون پزشکی رفتنت چی بود

آخه ماجرا داره:

من مدتها است که این دندون بالام خراب بود اما بنا به دلایل مختلف پشت گوش مینداختم و برای پر کردنش اقدام نمی کردم اما پنجشنبه ای تصمیم قاطع گرفتم که برم اما کاشی نرفته بودم

آخ این دکتری که من تشریف بردم پیشش روزهای فرد هستش اونم بعدازظهرها خلاصه پنجشنبه که رفتم

سه شنبه اولین باریه که دوباره میتونم برم پیشش

حالا تصور کنید وتصورشم اصلا سخت نیست

رفتم نشستم روی اون صندلی کذایی آقا دکتر دستاشو کرد تو دهنم و بعد چشتون روز بد نبینه 

آمپول ل ل ل ل ل ل 

از بچگی که یه بار برای کاری دکتر دندون پزشکه همچون آمپولی به من زده بود چیزی یادم بود اما انصافا دردش از اونی که انتظار داشتم کمتر بود انگار فرقی نداره زننده باید وارد باشه   

خلاصه اول از اون مته ها به دندون زد وای که چه بویی داشت چرخ کردن دندون بعد از اون هم  این دندونم که انگار عصب کشی شده  الان رو با سر سوزن افتاد به جونش و بعد هم پانسمان

اما الان فقط این میگم که غذا نخوردم دو روزه تقریبا و ادامه ماجرا 

جای گ ک زدم تو گفتنی بازم همون میگه

شاید هدف این که کار براي ترك عادت  كه حواسم جمع کنه نمیدونم

الان غروب روز نهم فروردین

دیگه چیزی به پایان تطیلات نمانده

اما من دارم از دست میرم

خب ساله قبل که زیاد خودم چیز نبودم

اما امسال خوب شروع شده و به قول قدما شاهین اقبال بر شانه ام جلوس کرده

به قول گفتنی آغازش که مطبوع بود تا پایانش چگونه باشد

یاداشت رو هم هنوز تایپ نکردم

اولین زمان که حالش بود این کار انجام میشه

تا بعد